Na onze geweldige ervaring bij de Loup was het wel weer even tijd om rustig aan te doen bij the 4000 Islands. We zijn een aantal dagen naar Don Dhet gegaan, waar het heel erg laid back is en volle bak chillen. Iets waar we inmiddels heel erg goed in zijn geworden.
Toen hebben we ons langzamerhand richting de grens van Vietnam gewerkt met veel tussenstops. Een kleine week geleden kwamen we dus aan in Vietnam. De busreis vanaf Laos was een 30 uur durende ramp. We zaten met z'n 3e opgepropt in een ‘sleepingbus' helemaal achterin op 2m bij 2,5m vlak boven de motor. De airco faalde behoorlijk dus we hadden het bloedheet. We konden niet rechtop zitten en de stoelen lagen semi vlak en plakte aan alle kanten. Toen we uit pure ellende er maar een valiumpje in hadden gegooid stopte we ineens om te gaan eten. Om 22h30 's avonds.. Tot ons grote genoegen begon de valium toen te werken en ik kon niet meer recht lopen. Ik zat continu te giegelen en zwalkte daarna terug naar de bus. Alle Aziaten dachten geloof ik dat ik net een fles Tequila soldaat had gemaakt in mijn eentje want ze schoten van alle kanten te hulp om me te ondersteunen, tot grote hilariteit van Juul en Lil.
Toen we eenmaal weer in de bus lagen kon ik bijna niet meer slapen en zakte telkens weg in een nachtmerrie. Om een kort verhaal lang te maken, we kwamen er 's ochtends achter dat Lilli haar portomonee gestolen was met alles erin en daar bovenop kreeg Juul onderweg een telefoontje dat haar zusje met spoed was opgenomen en zou worden geopereerd aan haar blinde darm. Tegen de tijd dat we in Hanoi aankwamen was ze al geopereerd en weer veilig thuis godzijdank.

Hanoi was echt een overwelming maar wel een hele aangename. We waren meteen opgeknapt van de reis en hebben een hele relaxte kamer met airco geboekt, hadden we wel even nodig na die reis! De volgende dagen hebben we Hanoi te voet ontdekt, zjin gaan shoppen (wat niet echt bleek te werken maar wel een leuke ervaring) en we hebben Ho Chi Minh gezien. Wat een lekkere vent is het ook, omringd met soldaten en voor we binnen gingen werden we op wapen gecontroleerd. Waar dat is godsnaam voor nodig was, ik heb geen idee want die vent is al hartstikke dood. Het leek meer op een wassenpop en naar ons idee was het allemaal een beetje overdreven. Maar begripvol en respectvol als we zijn hadden we ons er helemaal op gekleed in lange jurken met vestjes aan. Daarna zijn we nog naar verschillende musea gegaan en ik moet heel eerlijk zeggen dat het echt heel erg indrukwekkend en interressant was. Ho Chi Minh heeft natuurlijk heel veel betekend voor de Vietnamezen en het was een hele ervaring! In de meeste musea waren wij meer de punten van aandacht dan het hele museum zelf, busladingen Aziaten maakte meer foto's van ons dan van het beeld van Ho Chi Minh zelf, arme man.

Daarna zijnwe 3 dagen op een luxe cruise gegaan door Halong Bay. Dat was echt prachtig en super goed georganiseerd. In tegenstelling tot verhalen van andere groepen hadden wij wel goede accomodatie, eten en begeleiding. De eerste nacht hebben we op de boot geslapen, een soort mini titanic. De dag daarna op een privé eiland genaamd Monkey Island. Natuurlijk hebben we daar apen gezien en een gratis upgrade gekregen naar een Deluxe bungalow met gardenview. Ons andere stellletje uit de groep moest wel gewoon in een faal bungalowtje slapen met badkamer buiten. Tot op heden hebben we geen idee waarom wij wel die luxe kregen. Maar wie gaat daar nou moeilijk over doen? We kregen ook het ene drankje na het andere aangeboden van een rijke Vietnamees die in hetzelfde resort verbleef. Jullie kunnen dus wel begrijpen dat het een heerlijke paar dagen waren, en helaas moesten we na 3 dagen weer terug naar Hanoi waar we een uur later weer in een nachtbus gingen op naar de Farmstay in Phong Nha, aanradertje van Sandy (collegaatje.). De omgeving hier is echt prachtig en de mensen zijn schatten. Overal zijn ze rijstvelden aan het oogsten, wat echt heel erg vet is om te zien.
Helaas zit Lil haar geluk haar de afgelopen weken niet echt mee want op dit moment heeft ze een flink ontstoken oog. Straks gaat ze naar de oogdokter een paar dorpen verder dus hopelijk is dat allemaal beter want ze heeft al genoeg pech gehad.
Mijn laatste maand is al weer aangebroken en we hebben een strakke planning. Van Noord naar Zuid met de nodige stops is hectisch maar wel heel erg leuk en ik probeer van elk moment te genieten!

Dikke kussen