Ik heb het overleefd hoor, 16 dagen op de ergste party place van waarschijnlijk de hele wereld. Nergens overlijden er zoveel mensen aan ongelukken veroorzaakt door alcohol. Als je even niet oplet wordt je compleet dronken voor de zoveelste keer het water ingeduwd en springt er bijna iemand op je die er na jou weer is ingeduwd. Dat klinkt natuurlijk allemaal heel erg, maar het tegenovergestelde is waar! Het is daar geweldig, zelden heb ik me zo op mijn gemak gevoelt op een plaats. Godzijdank heb ik geen erge ongelukken meegemaakt zodat ik deze tijd als fantastisch heb ervaren.

Laat ik voor het gemak bij het begin beginnen; toen ik aankwam in Vang Vieng had ik geen idee wat ik moest verwachten. In Luang Prabang heb ik een grote groep mensen ontmoet met allemaal een verschillende nationaliteit. Onder andere daarvoor ben ik gaan reizen, om zulke geweldige mensen te ontmoeten. We waren oprecht een grote familie, iedereen zorgde voor elkaar en we gingen zo liefdevol met elkaar om. Met z'n alle in de bus, met z'n alle in een hostel en overal waar we kwamen maakte we ons eigen feestje. Het is fijn om zo'n nieuw dorpje met z'n alle te ontdekken. Voor de mensen die geen idee hebben waar ik ben geweest zal ik even snel uitleggen waar de term 'tuben' opslaat. Het houdt in dat je met een grote band over een rivier drijft en bij elke bar binnen wordt gehesen, aan de rivier zijn een stuk of 20 barretjes maar ik ben nooit verder gekomen dan de 5e bar. Ik heb ook nooit getubed moet ik heel eerlijk bekennen. Ik ben telkens gewoon gezwommen naar de volgende bar, er was overigens ook een brug waar je overheen kon om zo naar de barretjes aan de overkant te komen. Je begint rond 14u bij de eerste bar te feesten, drinken en los gaan en langzaamaan werk je jezelf naar de volgende bar. Overal waar je komt krijg je een gratis whiskey shotje en een armbandje. Partyfun verzekerd. Ik heb dus aardig wat armbandjes en de nodige shotjes gehad. Gratis buckets kan je met van alles verdienen; een lapdance geven, je tieten laten zien op het podium, stoelendans maar dan met tubes en nog talloze stompzinnige spelletjes en dingetjes. Die gratis buckets waren niet echt mijn ding, ranzige en goedkope whiskey met cola vond ik al vies voordat ik daar kwam! Ik hield me meer bezig met beerpong en flipcup.

Na een paar dagen met die geweldige groep te zijn geweest dropen de eerste al af naar een andere stad, 2 geweldige Canadeese meisjes die ik daar heb ontmoet helaas ook. Met nog een klein gedeelte en weer nieuwe mensen die ik had ontmoet en natuurlijk Loes die inmiddels zich ook weer bij ons had gevoegd ben ik doorgegaan. Het was echt leuk om weer te feesten samen met Loes en de dag voordat ik eigenlijk wilde vertrekken kwam ik 2 Amsterdamse meisjes die ik in Pai had ontmoet weer tegen. ZIj hebben me toen overgehaald om langer te blijven en vanaf toen was het hek van de dam. Er bleven maar meer en meer leuke mensen komen, nog meer leuke mensen die ik ontmoette en nog meer leuke spelletjes en feestjes heel de dag. Ik heb de nodige alcohol gedronken maar heb ook 5 dagen compleet nuchter daar rondgelopen (dat is een hele opgave aangezien iedereen je alcohol wil laten drinken). Ook die 5 dagen waren super leuk, heb gemerkt dat ik absoluut geen alcohol nodig heb om het leuk te hebben! Vooral omdat je dan de grappigste dingen kan uithalen met dronken mensen maar ik heb ook een jongen naar huis moeten brengen die al zijn geld, vrienden en verstand was kwijtgeraakt. Ik heb voor hem betaald en heb hem met nog een meisje in bed gelegd nadat hij heel de gang had onder gekotst. Wat een dankbaar persoon was dat! Na een paar dagen met al die geweldige Amsterdammers begon het barpersoneel ons ook echt te herkennen (mij kende ze sowieso al, daar zorgde ik wel voor!) en toen we een middagje wat later kwamen kwam iedereen ons vragen waar we in godsnaam bleven. Het is natuurlijk super leuk dat ze ons zo waardeerden en het voelde ook echt als een soort grote familie waar je je thuis voelde.

Nu zit ik in een piep klein dorpje genaamd Thakhek. Het doet pijn in mijn hart om weg te zijn uit Vang Vieng maar het is misschien maar goed ook. Samen met 2 geweldige Amsterdamse meisjes Lillie en Julie ben ik hier nu. Ze hebben ook allebei een vriendje in Nederland dus het is echt fijn om dat gemis te delen. Het is zoveel moeilijker om te reizen terwijl je een geweldig vriendje in Nederland hebt zitten dan wanneer je happy single bent.

Morgen beginnen we aan een Loup door Laos heen. We gaan met een motor (meer een soort scooter waarmee je moet schakelen) 4 dagen lang een tocht maken langs dorpjes, grotten, heel veel natuur en kennis maken met de echte Laosiaanse (eigen woord voor de Lao people) cultuur. Ik heb er echt zoveel zin in, eindelijk een stukje echte cultuur, natuur en vrijheid van je eigen vervoer meemaken! We gaan ook een nacht bij echt Laosineese mensen thuis slapen en per dag moeten we gemiddeld 7 uur rijden. Dit is wat ik me bij het echte backpacken had voorgesteld, exiting!

Er komt dus snel weer een update over hoe het was! Tot snel lieverds, dikke kus! X