Het begin
Nou, daar gaan we dan. 4 dagen geleden is het grote avontuur toch echt eindelijk begonnen. Heb het idee dat ik hier al minstens 2 weken zit, elke dag is weer zo'n belevenis en je maakt zoveel mee. Onbeschrijfelijk. Toch ga ik een poging proberen te wagen om uit te leggen hoe ik alles beleef.
Het (tijdelijk) afscheid nemen van mijn lieve familie en Mark is me veel zwaarder gevallen dan verwacht. Na 15 uur op en af te hebben gehuild in het vliegtuig kwam ik dan eindelijk aan in Siem Reap, oververmoeid en compleet overrompeld door alles wat ik daar zag. Langzaam begon het binnen te dringen waar ik was beland. Dat moet ook wel als er opeens 30 graden in je gezicht wordt geslagen. Gelukkig waren daar Gertie en Wim, de mede-oprichters van SOID waar ik vrijwilligerswerk ga doen. Zonder hen op dat moment op het vliegveld en de dagen daarna was ik waarschijnlijk al 3x thuis geweest nu. Godzijdank ben ik door gegaan, weleens waar met hard vallen en heel langzaam opstaan..
Al die indrukken alleen al van het vliegveld naar het hostel waren al genoeg om een maand van in shock te zijn. Gelukkig raapte ik mezelf enigszins bij elkaar en 'even slikken en weer doorgaan' is dan ook zeer van toepassing in mijn geval. Diezelfde dag ben ik nog op de school geweest waar ik lesgeef, wat een contrast met Nederland! Echt belachelijk eigenlijk. Het is een soort betere versie van een kippenhok ter groote van een gymzaal. Met daarin 5 lokalen, een biblitheek, een kantoor zonder deur en een flinke speelplaats. En ik moet eerlijk zeggen dat het beter klinkt dan dat het in werkelijkheid is. Maar als je dan die kindjes ziet ben je al zó blij dat er uberhaupt iets voor ze is. Waar ze lekker kunnen spelen en stapje voor stapje wat engelse woordjes leren.
De gehele verandering van levensstijl binnen een paar uur zorgt ervoor dat ik zelfs nu nog steeds niet kan slapen om 02.37u. Ik kan in ieder geval al weer een beetje slapen zonder slaappil. Dat scheelt een hoop. Alle indrukken zitten continu in mijn hoofd en zo alleen oppeens zorgt er ook voor dat je alert ben voor eigenlijk alles wel. Geluidjes buiten mijn kamer van beesten, dronken mensen of de fan aan het plafond houden me vaak uit mijn slaap. Ook het enorme gemis van mijn lieve vriendje in Nederland is een terugkerend item in bed. Godverdomme wat hou ik toch veel van hem en jezus waarom nú! Dat het gewoon een keer normaal gaat bij mij, maar goed dan zou ik ook wel een heel saai leven hebben denk ik.
Het contrast blijft zo groot om hier in +30 graden rond te lopen in een jurkje, denkend aan je vriendje die met -10 aan het snowboarden is. En niet alleen het weer uiteraard, ook de cultuur, eten, infrastructuur en mensen zijn compleet verschillend. Je kunt wel merken dat mijn emoties nog steeds een beetje schommelen. Maar over het algemeen gaat het super hier. Ik geniet van elk moment in de zon, het lekkere eten op elke hoek van de straat, de mensen die je overal ontmoet, de kinderen die ik sinds gisteren lesgeef en nog 1000 dingen die ik hier meemaak.
Ik zal het maar een beetje 'kort' proberen te houden zo de eerste update, anders is iedereen al afgehaakt voor ze dít uberhaupt lezen!
Dikke zonnige kus vanuit Siem Reap!
Reacties
Reacties
Heeeee lieve zus!
Haha ik moest erg lachen om die vergelijking met het kippenhok en dat je het dan nog mooier maakt dan het in werkelijkheid is! :P
Het doet me goed te horen dat je je draai hebt gevonden inmiddels en kunt genieten van alles om je heen!!
Maakte me wel een beetje zorgen, maar nu ik lees dat het goed met je gaat kan ik ook beter slapen…
Ik heb helaas niet zo veel tijd meer omdat ik nu een fulltime dagbesteding heb door het afstuderen, wat Skypen moeilijk maakt maar we fixen wel iets rond onze etenstijd of in het weekend!
Keep the updates coming! :) Kusje terug vanuit het recht-toe-recht-aan-landje X
Nou meid zet m op gewoon je ding daar doen gaat helemaal goed komen
wij zijn trots op je en dat janken hoort er gewoon bij zou niet goed zijn als het er niet was, maar inderdaad ook wij zijn net bekomen van Cambodja een land met grote contrasten.
Hooooooi Leila!! Thanks voor je eerste blog, keep 'em coming! Alle begin is moeilijk, maar bedenk je wel dat jij maar 'ff' hebt gedaan waar legio structurele falers hun hele leven over dromen en dat is de stap op 't vliegtuig zetten! Dat neemt niemand je meer af en vanaf nu is het bergafwaarts! Zet hem op, we hebben ontzettend veel vertrouwen in je en lezen graag je updates!! Kus
Hoi meid, je doet het hartstikke goed hoor. Leuk om je via de blog te kunnen volgen. Geniet van elke nieuwe ervaring en elk nieuw contact. Het zullen er vele zijn en voor je het weet heb je geen tijd meer om te bloggen.
Keep it going. Ik heb je eerste blog uitgeprint en zal hem meenemen naar tante Cara donderdag.
Liefs, Annelies.
P.S. Laurens vond het jammer dat je een retourtje Bangkok hebt in plaats van Singapore. Misschien iets voor de komende maanden?
Lekker ding van me!
Goed om te horen dat je me mist schat! Maar nog beter om te horen dat je die kindjes zo blij kunt maken, heel goed dat je door bent gegaan! Hopelijk ga je heel veel bloggen want ben benieuwd wat mijn kleine muppet daar allemaal mee maakt. Je eerste verhaal is heel leuk om te lezen :)! Kan me voorstellen dat je gebroken aankwam. Hopelijk vind je snel wat ritme. Ik denk aan je lieverd. Spreek je straks, hele dikke lebber!
Hi LL (lieve leila),
Nou moe, ik had ook al een reactie geschreven en gepost, staat-ie er helemaal niet bij! Heb ik weer hoor! Maar ik ben dus hartstikke trots op je dat je het wel even allemaal doet!En helemaal 'alleen' uit je dipje gekomen en snel ook!
Ga zo door en ik hoorde dat je al weer op een feestje bent dus dat gaat ook allemaal gewoon door...
Kuskuskus
Hoi lieve Leila! Wat een goed geschreven verhaal en zo leuk om te lezen! Ik verheug me nu al op het vervolg... Ik ben zo trots op je!! Kuskus Mama
Jaloerrrrrssssssss!Goed te horen dat je na de overdonderende start inmiddels geniet van het prachtige Cambodia,de mensen,het eten en je stoere zelf.Als de jetlag uit je systeem is wordt alles nog beter.You go girl!
Heey lieve liefste lieverd!!
Wat je zo even uit je mouw schudt is werkelijk waar prachtig beschreven, erg leuk om te lezen en vooral dat je het naar je zin hebt daar en echt je eige reisje maakt op een andere prachtige plek opdeze wereld.
Het lijkt wel of je door dit andere klimaat je draaitje aardig aan het vinden bent en je bent er pas een week!!
Ga zo door Sis!
Denk iedere dag aan je!
Dikke kussssss!!
Heel veel succes en natuurlijk ook plezier gewenst bij dit grote avontuur. Pas goed op jezelf en ik blijf je volgen.
Dag m"n lieve Leila, Nu net pas lees ik je verhaal.
Het ontroerd mij, en raakt mij in mijn hart!
Wat ben ik trots op jou!! ik zie je voor mijn geestesoog daar rondlopen en leven!
de kindjes zullen wel blij met je zijn!! en dat is heerlijk.
Dat jij op deze leeftijd al iets doet om onze wereld een beetje mooier en liefdevoller te maken. Je lost daar voor veel mensen, vooral hier in de westerse wereld iets in, waar de hele wereld zich voor mag schamen, dat we het hebben laten gebeuren, dat het daar zo is!
Ik hoop en denk ook wel dat je ook veel plezier zult hebben. Je bent goedlachs en de kindertjes zijn dat vast ook!
Ik denk aan je lief mooi meisje, we leven hier allemaal met je mee! hele dikke zoen, Josje, je reservemoeder. xxx
Hey Leila!
Leuk hoor om je blog te lezen! De eerste paar dagen zijn altijd een beetje moeilijk, maar voor je het weet heb je je draai gevonden.
Geniet van de ervaring en elk moment! Als ji iets nodig hebt, laat het ons weten. Singapore is naast de deur bij wijze van spreken.
Groetjes,
Katrien
Lieve Leila,
We waren al onder de indruk van de stap, die je hebt genomen, maar de manier waarop je je ervaringen beschrijft, is zo mogelijk nog indrukwekkender.
Via de guardian angel voelen we ons een beetje bij je en we blijven je zeker volgen!
Liefs uit Zutphen,
Bernard en Marion.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}