De eerste 1,5 week zit er al weer op. Wat ging de tijd snel, maar wat heb ik veel meegemaakt in zo'n korte tijd! Ik had niet verwacht dat er zoveel op je af komt als je alleen aan de andere kant van de wereld bent.

Het heftigste tot nu toe is toch wel dat ik flink ziek ben geworden afgelopen donderdag. Voedselvergiftiging met alles erop en eraan. Hoge koorts en water niet kunnen binnenhouden. Dat is toch wel even beangstigend hier alleen op een kamer. Gelukkig kwam Liz (de engelse vrijwilligster op het zelfde project) 2x per dag bij me kijken. Maar dan duurt een dag potverdikke lang. Godzijdank voelde ik me niet alleen, maar wel super beroerd. Toen 's avonds mijn water op was moest ik zelf nieuwe gaan kopen. Met 39 graden koorts is dat toch best een eindje lopen naar de hoek van de straat. Ik heb het op het randje gehaald terug naar mijn kamer, maar vraag me niet hoe. De 10 ergste minuten van mijn leven geloof ik. Maar nu gaat het weer helemaal goed, ik voel me prima en moet toch wat beter gaan letten op wat ik hier eet en drink.

Ik wilde onder andere gaan reizen om mezelf beter te leren kennen, te weten waar ik sta in mijn leven en wat ik heb aan mezelf. Ik geloof dat ik in deze korte tijd alle 3 de punten al hard ben tegengekomen. Hoe snel je jezelf leert kennen en accepteren is onbeschrijfelijk. En een geweldige ervaring. NIet alleen groei ik hier als persoon van, maar ik neem ook een ervaring mee naar huis die niet veel mensen hebben gehad. Wat ik hier leer van alle armoede en shockerende dingen die ik zie zal ik heel mijn leven bij me dragen. De armoede is natuurlijk verschrikkelijk, maar aan de andere kant zijn de mensen hier zo gelukkig. Ik heb nog nooit zoveel mensen zien glimlachen en grapjes horen maken. En dat terwijl ze soms niet eens een dak boven hun hoofd hebben. Zo'n glimlach is onbetaalbaar..

Toen ik na 1,5 dag ziek te zijn geweest weer op school kwam waren alle kindjes zo blij om me weer te zien. Mijn klasje was veel te enthousiast om een dictee te volgen en direct gingen ze allerlei dingetjes voor me knutselen en tekenen. Die kindjes hebben bordenvol liefde bij zich die ze allemaal op je uit storten, dat raakt me keer op keer weer diep. Wat voor een dingen deze kleintjes stuk voor stuk hebben meegemaakt kan ik me bij lange na niet voorstellen met mijn bijna 'perfecte' opvoeding. Ik heb altijd alles gekregen wat ik wilde, nooit honger gehad of niet weten waar ik moest slapen als het hard regende of koud was. Ik leer deze kindjes dan misschien engels, maar eigenlijk leren zij mij veel meer dan dat ik hun ooit zal kunnen leren.

Donderdag zijn er 2 nederlandse meisjes hier aangekomen, zij komen een paar dagen vrijwilligerswerk doen. Een aantal leraren zijn niet meer komen opdagen om les te geven. Dus alle hulp is welkom. Het is fijn om even nederlands te kunnen praten met leeftijdsgenoten. Gisteren zijn we lekker de kroeg in gegaan. Al snel een paar Engelsen ontmoet en daar heel de avond mee opgetrokken. Wat een gekke bedoening is het daar zeg! Maar wel heerlijk om even lekker gek te doen met een leuke mensen.

Morgen weer een nieuwe week lesgeven, ga maar eens wat lessen voorbereiden! Ja ja, dat klinkt al als een echte juffrouw haha!

Dikke kus! X